go foto

080-2015

Luisteren


edge
De 80ste dag van 2015, maar de eerste van de nieuwe lente!

Op de foto staat Lex. Hij is radiopresentator. Een goeie.
Vanmiddag gaf 'ie een lezing in Delft over luisteren, over échte aandacht. Dit keer niet in een stille studio, maar voor een volle zaal met publiek. Stil was het overigens wel. Lex is een begenadigd spreker en verteller. We hingen aan zijn lippen.

Bohlmeijer vertelde het verhaal tijdens de zesde levenskunstlezing. Het feestje wordt jaarlijks georganiseerd door La Scuola in de Lutherse kerk in Delft.

Ik vind luisteren een wondermooi ding. Het wordt heel erg veronachtzaamd. We willen allemaal praten, praten, praten. Terwijl luisteren evengoed een vorm van communiceren is, en een heel dankbare. Ik heb het idee dat ieder mens het fijn vindt om waargenomen te worden door iemand anders. Dat is een soort mensenrecht.

Amen!
Comments

337-2013

edge
Dinsdag 3 december: Sommige mensen verdienen een bloemetje, bijvoorbeeld omdat ze prachtig hebben gesproken op je afscheid. Vanochtend ben ik het eerste bosje gaan afleveren in Amsterdam. In de voormalige Renault-garage aan het Prins Bernardplein zit nu restaurant Dauphine. Dat was de plaats van samenkomst, al was het maar omdat we alle twee van auto's houden. Het werd een gezellig weerzien met mooie anekdotes en leuke nieuwtjes. De dubbele espresso had iets straffer gekund, dat wel.
Comments

274-2013

edge
Dinsdag 1 oktober 2013: Sommige mensen hebben het. Ze beschikken over een vileine pen, een scherpe geest, een prettige presentatie en een perfecte timing bij toespraken. Zulke mensen noem ik 'redenaars'. Harm behoort tot de besten. Mijn held Steve Jobs kon er wat van en onze Harm zit dicht in de buurt. Vanmiddag mocht hij spreken tijdens het afscheid van een collega die 40 jaar haar lichaam en geest in dienst heeft gesteld van het bedrijf. Op de foto hangt Harm weliswaar nonchalant tegen een gecamoufleerde piano, maar iedere vezel in zijn lijf is tot het uiterste gespannen, want hij weet hier al dat 'ie over ongeveer een uur een topprestatie gaat leveren. En dat deed 'ie inderdaad. De grapjes zaten op precies de goede plek, de dubbele lagen waren voor hemzelf en een paar ingewijden, de liefde voor de vertrekkende collega was ongeveinsd en de woorden regen zich aaneen als pure poëzie. Ik houd van Harm. Hij gaat binnenkort ook weg. Ik mag toch hopen dat 'ie alle toespraken voor z'n eigen feestje zelf maakt en ook voordraagt… Nobody can beat him!!!
Comments

193-2013

edge
12 Juli 2013: Jaren geleden mocht ik een keynotespeech bijwonen van ene Guy Kawasaki. Het was ergens in een immens congresgebouw in Las Vegas. In de zaal zaten een paar honderd internationale radiobonzen en Guy stapte in z'n uppie over het kolossale podium. Hij had maar drie of vier Powerpoint-slides bij zich en verder alleen zichzelf. De man is ongeveer 1 meter zestig hoog, geboren in Honolulu, volledig veramerikaniseerd, een Apple-evangelist van het allereerste uur en voorzien van heel veel woorden en goede grappen. Hij liet die hele zaal in volledige adoratie zeker een uur aan z'n lippen hangen. De boodschap was dat je de concurrent beter moet kennen dan jezelf. Ik trek dat in twijfel, maar ook al is het maar half waar, dan moet je de concurrent in ieder geval kennen. Daarom heb ik vandaag een werkbezoek gebracht aan IKEA. Die Zweedse interieurreus verkoopt namelijk foto's op canvas, net als ik. Het was een keiharde confrontatie met de tegenstander. Ze verkopen fotodoeken voor 30% van mijn productiekosten. Op basis van de prijs ga ik de strijd dus nooit winnen. Natuurlijk is mijn canvas van betere kwaliteit en het frame is steviger en de afdruk mooier. Bij de Zweed worden wereldwijd duizenden dezelfde exemplaren uit grote, bruine, kartonnen dozen getrokken. Mijn foto's zijn uniek en hebben een verhaal. Dat verhaal ga ik vertellen. Verhalen verkopen. IKEA eat your heart out…
Comments