go foto

078-2015

Harm Holt


edge
Donderdag 19 maart 2015: Harm is zestig geworden. Hij wilde graag hollen op z'n verjaardag. Door Rotterdam. De hele marathon!!!

De officiële marathon van Rotterdam wordt begin april pas gelopen. Daar kon Harm niet op wachten. Hij wilde per se vandaag. Makkelijk is dat niet, want het parcours is op dit soort dagen bedoeld voor auto's, fietsers, wandelaars en rollators. Verkeerslichten staan ook niet altijd op groen en de stad ademt uitlaatgassen. Lekker lopen is wat anders. Maar goed, onze Harm is een bijtertje.

Om klokslag twaalf uur in de middag klonk z'n eigen onhoorbare startschot en begon hij te rennen.

Harm heeft honderd dagen heel bewust toegeleefd naar deze bijzondere gebeurtenis. Ik mocht een website voor 'm bouwen met een countdown tot vandaag. Iedere dag zette Harm drie bijzondere verhalen op de site. Het is een uniek document geworden waar zijn taalvaardigheid, humor en passie vanaf druipen.

Harm heeft het gered. Ik maak een buiging en doe mijn petje af.
Van harte Harm!
Comments

341-2014

edge
Dinsdag 9-12-2014: Harm is een held!!! Dat heb ik hier al eens vaker beweerd, maar nu in vette letters met drie uitroeptekens.

Harm wordt binnenkort 60. Over precies honderd dagen.
Harm gaat hollen op z'n verjaardag. Hij rent in Rotterdam de marathon. Dat doet 'ie in z'n eentje. Er is niks georganiseerd. Hij zal dus moeten wachten voor verkeerslichten en slim moeten slingeren op zebrapaden. Ik schat in dat Harm niet 1, maar 2 marathonafstanden gaat lopen die dag.

De bewuste verjaardag is over 100 dagen. Tot-die-tijd traint onze Harm. Hij rent rondjes rond Eemnes. Maar dat is niet het enige. Hij schrijft ook blogartikelen. Iedere dag drie. En jongens, dat is een hoop werk weet ik uit ervaring.
Om eerlijk te zijn vraag ik me af wat nou meer energie kost: rondjes rennen of zoveel teksten typen. Hoe-dan-ook: ik hoop dat Harm geen blessures gaat krijgen. Niet aan z'n benen en niet aan z'n handen.
Comments

285-2014

edge
14-10-'14: De dag na een intensieve reportage moet er veel gebeuren.

Je kijkt kritisch naar alle vijfhonderd fotobestanden. Je selecteert, brengt een beetje contrast aan, verscherpt her-en-der een paar fragmenten, poetst de kleuren wat op, haalt ruis weg en kadert de compositie. Uiteindelijk resteren dan een paar dozijn plaatjes die naar de opdrachtgever gaan.

Marieke is trouwens heel bij met het resultaat. Met enige trots verwijs ik je naar haar blog....
Comments

284-2014

edge
Maandag 13 oktober: Marieke is een collega ZZP'er. Ze doet aan conceptontwikkeling en projectmanagement. Haar bedrijf heet 'My Dutch Company'.
Marieke is goed in haar vak. Ze weet wat ze wil...

Ze wilde bijvoorbeeld een serie foto's voor haar persoonlijke presentatie. Je moet jezelf als zelfstandig ondernemer immers voortdurend in the picture werken en daar heb je mooi materiaal voor nodig. Marieke nam een kloek besluit en belde me. Of we een fotoreportage konden maken in Rotterdam.

"Waarom daar?", vroeg ik. Domme vraag, want ik weet ook wel dat je daar op iedere straathoek prachtige decors hebt. Bovendien werkt Marieke de laatste tijd hard in de nieuwe Markthal. Ze wil die relatie met de Maasstad graag een beetje benadrukken.

Wij dus naar Rotterdam. Vriend Läslo kent de stad als z'n broekzak en heeft ons naar alle highlights gereden. 't Werd een aangename dag en Marieke is de komende jaren voorzien van prachtige platen.

edge
Comments

328-2012

edge
Zondag 25 november 2012: Vanavond ben ik naar het Songbirdfestival in de Rotterdamse Doelen geweest. Het was de tweede editie en net als de vorige keer al heel snel uitverkocht. Ik vind het één van de leukste muziekfestivals in Nederland. Prima sfeer, gemengd publiek en een goede line-up. Het enige wat er ontbreekt is licht. Eigenlijk is het in alle zalen net iets te donker om te fotograferen. Heel intiem en gezellig, maar m'n camera is overspannen na zo'n avond. Op de foto: Josephine uit Manchester...
Comments

323-2012

edge
Dinsdag 21 november: Vanavond ben ik met twee leuke collega's gaan eten in Hotel New York in Rotterdam. Geheel onverwacht was er dat prachtige uitzicht op de Erasmusbrug. Dus: de camera op een paaltje langs de kade, een lange sluitertijd en dan maar wachten wat de sensor allemaal vastlegt….
Ik kon het niet laten om zelf ook even -heeeeeel stoer- in beeld te gaan staan. Doordat ik maar een deel van de opnametijd daar stond, ben ik een soort geestverschijning geworden, waar het licht doorheen straalt.
edge
Comments