go foto

132-2014

edge
Woensdag 14 mei 2014: Giel gaat geweldig! Ik hoor maar een deel van zijn recordpoging om 190 uur radio te maken, maar de uren die ik meekrijg, zijn na drie dagen en nachten nog steeds dik in orde. De intro's van de plaatjes blijven strak en Giel is scherp als hij de grappen van Coen en Sander moet pareren. Respect!

Vanmiddag mocht ik naar de premiere van de eerste documentaire die Marc de Hond heeft gemaakt. Het onderwerp? Juist: Giel Beelen!
Marc had me al een paar keer laten meekijken naar z'n vorderingen en ik wist dat het mooi zou worden. Toch beleef je zo'n videoproductie op een volledig andere manier als je bij Beeld & Geluid naar een beeldscherm ter grootte van een klein voetbalveld zit te kijken.

Marc had z'n roze blouse uit de kast getrokken. Dat is de kleur die Giel in z'n beginjaren graag droeg.
Het videodocument behandelt de carriere van de 3FM DJ tot het begin van de Ochtendshow, precies tien jaar geleden. Alles komt aan de orde: de kleur van de kleding, de vingervlugheid van de presentator, de poederbrieven aan de KRO, de mevrouw die 's nachts voor Giel's bevrijding zorgde en nog veel meer redenen voor ontslag. Ik hoop dat er een TV-station opstaat dat deze film wil programmeren. Ik gun het Marc (en Giel).
Comments

034-2014

edge
Maandag de 3e: "'t Kan verkeren". Dat leerde ik van Rederijker Bredero toen ik Schrijvend Journalist wilde worden en Nederlands studeerde. De pen heb ik later ingeruild voor een microfoon en ging interviewen voor de Radio. Nog weer later raakte ik verstrikt in het Wereldwijde Web. Internet had plaatjes nodig, dus ik ging fotograferen. En nu, lieve lezer, heb ik video-opnamen gemaakt voor een bedrijfsfilm. Marc de Hond nam me mee als assistent. Ik was als was en heb braaf gedaan wat hij zei. Toch grappig om weer eens stage te lopen, na zoveel jaar. En ik heb genoten!
Oh, wat houd ik toch van media. Allemaal!

edge
Comments

267-2013

edge
Dinsdag de 25ste: Marc had me uitgenodigd voor een kop koffie. Hij woont in Amsterdam, vlakbij het hoofdkantoor van ING. Ik kom daar vaak langs en heb een aantal keer getwijfeld of ik zou omrijden voor een foto. Het is namelijk een bijzonder gebouw dat in deze crisistijd een bijna symbolische betekenis heeft gekregen. Het pand ziet er uit als een groot schip op palen. Het kan dus averij oplopen, of slagzij maken. De pilaren zijn de (overheids)steun waarmee het gevaarte overeind blijft. Met dat soort gedachten houd ik me dus bezig. Best diep toch? Enfin: ik was iets te vroeg voor mijn date met Marc en ben maar even naar het architectonische hoogstandje gelopen. Zou er nou iemand -ergens achter een van die ramen- mijn spaargeld zitten tellen?
Comments