go foto

254-2015

Filosofie met pistolen


edge
Vrijdag 11 september 2015
Vanavond ben ik uitgenodigd bij een avondje met filosofen. De Gedachtengoeroe Joke Hermsen komt vertellen over nabuurschap en onderlinge verbondenheid. Daar wil ik wel bij zijn. Dat kan in een tijd met immense vluchtelingenstromen immers geen kwaad.

In de uitnodiging stond dat de bijeenkomst zou worden gehouden in de Joodse Synagoge in Delft. De werkelijke betekenis van die lokatie werd me pas duidelijk bij aankomst. Er stonden zes zwaarbewapende marechaussee-mannen bij de ingang. Ze keken me indringend aan en zeiden afgemeten 'goedenavond'. Toen mocht ik verder.
Een feestje met strenge meneren en geladen geweren is op voorhand niet echt leuk….

Die stoere jongens staan daar omdat alle Joodse gebouwen in de (middel)grote steden permanent worden bewaakt. 't Is te zot voor woorden.

Eenmaal binnen was ik de ontvangst al snel kwijt. De avond verliep op rolletjes en de ideeën van Joke bieden uitzicht op betere tijden. "Tijd is hoop", schreef ze -na afloop- als opdracht in een boek. De Academie voor Levenskunst is haar zevende geboortejaar beangstigend mooi begonnen.

"En…: ieder nadeel heb z'n voordeel." Op het naastgelegen parkeerterrein heeft geen autodief zich vanavond laten zien. Zo'n donkerblauw ME-busje bij de inrit werkt erg preventief!
Comments

129-2014

edge
Moederdag 2014: Het is zondag en dus een ideaal moment voor wat spiritualiteit.

Ik kwam terecht in Weesp bij Sara Kroos. Zij organiseert ieder kwartaal een 'dienst voor (on)gelovigen'.
Het initiatief is geweldig. Je betaalt 5 (vijf!!!!) Euro per persoon en je praat een uurtje of twee over de grote en kleine vragen van het leven. Voor die 5 piek krijg je er pianist Martijn Breebaart, predikant Tom Mikkers en tekstdichter Coot van Doesburgh gratis bij.

Het zaaltje biedt plaats aan hooguit zeventig bezoekers. Er is een liturgie, er wordt gezongen, er is een donderpreek, een zegen en Sara leest uit haar schrift(je).

Er is zelfs een collecte, maar die is omgekeerd. Je mag dus wat meenemen, in plaats van achterlaten. Ik heb een rol originele King pepermunt uit de 'collectezak' gepakt. De geur en smaak van nostalgie tijdens een poging om oude waarden een nieuwe vorm te geven. Dankjewel Sara. Amen!
Comments

081-2014

edge
Zondag 23 maart: Een waarschuwing vooraf: dit keer gaat m'n verhaaltje ergens over. Over de Bijbel en zo. Dan weet je dat alvast.

Heilige herberg
Vanmiddag zat ik in Café Verwondering. Dat is zo'n kerkelijke herberg waar je vrijuit over God en geloof kunt praten zonder dat iemand je meteen voor Jehova's getuige aanziet.

Jonge god
Het was er bomvol en ik was bijna de jongste. Het begon dus al leuk.
De mensenmassa had zich naar het café gespoed om dominee Carel ter Linden te horen spreken. Je kent hem van het huwelijk van Willem en Maxima en nog een paar andere koninklijke gebeurtenissen. Carel heeft ook een boek geschreven. Het heet 'Wat doe ik hier in Godsnaam?' en het is nogal vrijzinnig van inhoud. Voor de mensen die nu al dreigen af te haken: vrijzinnig betekent dat je de oude geloofswaarden durft te betwijfelen. Dat doet Ter Linden. "Je moet de Bijbel niet letterlijk nemen", zei hij voortdurend, "maar probeer de bedoeling te achterhalen". Kijk, dat is mooi: ruimte voor je eigen ideeën.

Kniezen of klappen
Om eerlijk te zijn had ik nogal wat opstand en 'boegeroep' verwacht, zeker gezien de gemiddelde leeftijd van de bezoeker. Uiteindelijk viel het allemaal erg mee. Slechts één meneer schreef de leegloop van de kerken een beetje bozig toe aan Ter Linden, maar verder kreeg onze dominee de handjes flink op elkaar.

Verliefd op verhalen
Ter Linden is innemend en slim. Zijn verhaal klinkt logisch en iedereen weet dat we niet tot in de eeuwigheid oude gewoontes kunnen koesteren. Maar het verwarrende is dat Ter Linden zichzelf ook vastbijt in de oude verhalen. Hij is er letterlijk verliefd op. De Bijbelse babbels en beelden bieden hem steun. En dat zorgt voor discussie: een ondeugende dominee die durft te zeggen dat je de Bijbel kritisch moet lezen en dat je zeker niet alles letterlijk moet geloven, terwijl hij zichzelf vol overtuiging 'gelovig' noemt. Dat lijkt dubbel en leidt tot discussie.

Ongelovige vrienden
Een paar goede vrienden denken als Ter Linden. Ze houden ook zielsveel van de oude wijsheden. Toch hebben ze er een paar jaar geleden bewust voor gekozen om zichzelf 'ongelovig' te noemen. Einde discussie! Bij hen schiet je geen gat meer in de argumenten. Bij Ter Linden word je uitgedaagd om de zwakke plekken in de verdediging te vinden.
Ik geloof dat ik van discussie houd...
Comments

279-2012

edge
Zondag 7 oktober 2012: Vriend Erik en ik zijn vanmiddag naar Sociëteit De Vereniging in Utrecht geweest. Antoine Bodar en Ronald Plasterk discussieerden over 'Geld, Geluk en Geloof'. Onderwijl waren er ook nog zeven verschillende wijnen en heerlijke hapjes. Doe mij vaker zo'n zondagmiddag… Met dank aan gastheer Klaas Drupsteen.
Comments