go foto

339-2014

edge
Zondag 7 december 2014: Samen met de kinderen is Sinterklaas hier uit huis vertrokken. Geen surprises meer, geen cadeaus. Ik vind het prima zo.

Deze week bracht de buurvrouw een loodzwaar pakket. Er zat een bosatlas in vol foto's en verhalen over ons cultureel erfgoed.
De brengster van het goede nieuws zei dat het cadeau afkomstig was van de Goedheiligman. Hij zou een verward grijs kapsel hebben gehad, guitige oogjes en een enorme snor; een beschrijving die past bij een oud-collega waar ik een website voor heb gebouwd. Gewoon een leuke vent waar je graag iets extra's voor doet.

Ik neem de laatste regels over van een geniaal gedicht:

"(....)
Maar rond 5 december is een weigering een heus affront
Dit grote boek waar alles in staat, is iets dat je meer dan toekomt
Mocht je het al hebben of niet begeren
Wil het dan retourneren
Zodat Piet het kan remplaceren
".

Sint.

Een heerlijk geschenk voor een druilerige zondag.
Comments

334-2013

edge
30 november 2013: Precies heel veel jaren geleden ontsnapte ik in Amsterdam aan mijn moeder. M'n vrouw en kinderen ontvoerden me vandaag naar het Rijksmuseum voor een renaissance. Het was genieten... Eindeloos veel herinneringen aan de gedane jaren kwamen weer boven, zoals dat gedicht van Ed Hoornik dat me richting Radio dreef:

In deze poort heb ik als kind gespeeld;
een vreemde vroeg: - Is Rembrandt hier geboren? -
Ik knikte maar; hij heeft mijn haar gestreeld:
- Je kon zijn zoon zijn -, klonk het in mijn oren.

edge
Het was de schuld van meneer Kost, de leraar Nederlands. Bij hem moest ik het gedicht voordragen. Hij hield z'n hoofd scheef, luisterde aandachtig, vergaf me dat ik de helft van het gedicht niet had geleerd en zei: "Het klonk prachtig, daar moet je iets mee gaan doen". Ik knikte maar en heb z'n raad gevolgd.

___________________________

Amsterdam (Ed. Hoornik)

In deze poort heb ik als kind gespeeld;
een vreemde vroeg: - Is Rembrandt hier geboren? -
Ik knikte maar; hij heeft mijn haar gestreeld:
- Je kon zijn zoon zijn -, klonk het in mijn oren.

Op elke gracht staar ik naar 't zelfde beeld:
in t schijnsel van de spiegel zwemt de voren;
de knaap, die 's middags met het schepnet speelt,
wordt 's avonds ouder bij de Westertoren.

Er fladd'ren duiven; donker drijft de stad;
de sterren hangen boven steen en water;
aan oude muren sterft het klimopblad.

- Wat wil je worden? -' vroeg vandaag mijn vader;
ik keek van 't hoek op, voelde mij betrapt,
dat ik wou dichten van die stad, eens, later....
Comments

299-2013

edge
26 oktober 2013: 't Is weer voorbij die mooie zomer. Vanaf morgen regen en de eerste herfststorm (wat een mooi woord is dat toch). Op internet vond ik een leuk gedichtje van Isa van Wezel.

edge
Sterkte allemaal de komende maanden!
Comments

061-2013

edge
Zaterdag 2 maart: De moeder van een collega is overleden. Ze is 92 geworden. Vandaag was de begrafenis. Het werd een liefdevol, maar vrolijk afscheid. Lichtvoetig met bijna cabaretachtige voordrachten. Er werd live gezongen en de gedichten van de overledene stonden centraal. Ik vond het mooi. Tijdens de afscheidsdienst werd een Bijbeltekst voorgedragen die me verraste. Geen zware woorden, maar een cadeautje van de Lieve Heer.

"Eet je brood met vreugde, drink met een vrolijk hart je wijn. God ziet alles wat je doet allang met welbehagen aan. Draag altijd vrolijke kleren, kies een feestelijke geur. Geniet van het leven met de vrouw die je bemint. Geniet op alle dagen van je leven, die God je heeft gegeven. Het bestaan is leeg en vluchtig en je zwoegt en zwoegt onder de zon, dus geniet op elke dag. Het is het loon dat God je heeft gegeven."

Uit: De Nieuwe Bijbelvertaling, Prediker 9 vers 7 tot 10.
© 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap
Comments